“ဝိပႆနာကုသိုလ္”

••••••••••••••••••••••
(ဝိပႆနာဉာဏ္) ဆိုတာလည္း
♦“ဒါနကုသိုလ္”တို႔လို ပစၥည္းဝတၱဳေတြလည္း
စိုက္ထုတ္ ကုန္က်စရာမလိုပါဘူး။
♦“ေဝယ်ာဝစၥကုသိုလ္”တို႔လို ခြန္အားေတြ အထူး
စိုက္ထုတ္စရာလည္း မလိုပါဘူး။
♦“သမထကုသိုလ္”တို႔လို သစ္တစ္ပင္ရင္း၊
ဝါးတစ္ပင္ရင္း စသည္တို႔မွာ အခ်ိန္သီးသန္႔ယူၿပီး
အခ်ိန္ကုန္စရာလည္း မလိုဘူး။
♦မိမိရဲ႕ ကိုယ္၊ ႏႈတ္၊ စိတ္လႈပ္ရွား လုပ္ကိုင္မႈတိုင္းမွာ
သတိေလးကပ္ၿပီး ခႏၶာကိုယ္ကျပတာကို
အလိုက္သင့္သိေပးေနရတာ ပါပဲ။
ကိုယ္က “အစား” ကို ႐ွာေနစဥ္မွာပဲ
သတိ႐ွိတဲ့စိတ္နဲ႔ “တရား” ႐ွာလို႔ ရပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ဗုဒၶဘာသာကို ေလ့လာသူတို႔
အထင္မွားၿပီး အေၾကာက္ႀကီးတတ္ၾကတဲ့
အခ်က္ကေတာ့ “ဝိပႆနာကုသိုလ္” ဆိုတာ
အလုပ္ပ်က္ခံၿပီး အခ်ိန္ေတြသီးသန္႔
ေပးႏိုင္မွ ရမယ္လို႔ ထင္မွားေၾကာက္ရြံ႕တတ္ၾကတဲ့အခ်က္ပါ။
“မဟာသတိပ႒ာနသုတ္၊ သတိသမၸဇညခန္း” မွာ
ဘုရား႐ွင္က ဘယ္ေလာက္ထိ
ေဟာထားသလဲဆိုရင္
အဝတ္ဝတ္တာ၊အစားအစာ႐ွာေဖြတာ၊
စားတာေသာက္တာ၊ အညစ္အေၾကး စြန္႔လႊတ္တာကစလို႔
ေနာက္ဆံုး . . . စကားစျမည္ေျပာတာ၊
အိပ္ရာဝင္တာအထိ “သတိ”ကပ္ေပးေနရင္
သတိေနာက္မွာ “အသိ” ပါၿပီး၊
“ဝိပႆနာ ကုသိုလ္”ရႏိုင္ေၾကာင္း
ေဟာေတာ္မူခဲ့တာပါ။
ဝိပႆနာကုသိုလ္ ဆိုတာ တရားအတြက္
အလုပ္သီးျခားမလိုဘဲ ၊ ေန႔စဥ္အလုပ္ထဲမွာ
႐ွာလို႔ရတဲ့ တရားမ်ားျဖစ္ပါတယ္။
- 【ဓမၼေဘရီ အ႐ွင္ဝီရိယ (ေတာင္စြန္း)】
Dhamma Dãna Source ► ကိုလွိဳင္တိုး &

Like · · Share